Υπάρχει μια φράση που ακούμε συχνά, σε κάθε κλάδο, σε κάθε μέγεθος επιχείρησης:
«Θα το κρατήσω σε ένα Excel.»
Και συνήθως ξεκινάει έτσι: ένα φύλλο, λίγες στήλες, δύο τύποι, “μια χαρά”.
Μέχρι που η δουλειά μεγαλώνει λίγο, οι ανάγκες πληθαίνουν, μπαίνουν δεύτεροι άνθρωποι στη διαδικασία, αλλάζουν τιμές, αλλάζουν κανόνες – και τότε εμφανίζεται το πραγματικό πρόβλημα:
Δεν φταίει το Excel. Φταίει ότι το Excel χρησιμοποιήθηκε σαν χαρτί.
Αυτό είναι το σημείο που το «άλλο ένα Excel» αποτυγχάνει. Όχι επειδή το Excel είναι “λίγο”, αλλά επειδή η χρήση του είναι πρόχειρη.
Στο myExcel.gr το βλέπουμε καθημερινά: το Excel μπορεί να γίνει το πιο αξιόπιστο εργαλείο μιας επιχείρησης – αρκεί να αντιμετωπιστεί όχι σαν αρχείο, αλλά σαν τρόπος δουλειάς.
Τα πρόχειρα Excel δεν αποτυγχάνουν με θόρυβο. Αποτυγχάνουν ήσυχα, σταδιακά – μέχρι που κάποια μέρα “δεν βγαίνουν τα νούμερα”.
Και σχεδόν πάντα, πίσω από αυτό κρύβονται τα ίδια μοτίβα:
Το αρχείο “δουλεύει” όσο το χειρίζεται ένας συγκεκριμένος άνθρωπος που ξέρει:
Μόλις μπει δεύτερος χρήστης, αρχίζουν:
Το Excel δεν είναι το πρόβλημα. Η απουσία κανόνων είναι.
Σε πολλά αρχεία βλέπουμε να γράφονται “τιμές” εκεί που θα έπρεπε να γράφονται κινήσεις.
Παράδειγμα: αλλάζει το κόστος ενός υλικού και κάποιος “διορθώνει” το μητρώο.
Μετά από ένα μήνα, κανείς δεν ξέρει:
Χωρίς ιστορικό, χωρίς ίχνος, χωρίς πραγματικότητα.
Το copy/paste είναι χρήσιμο… μέχρι να γίνει μέθοδος.
Όταν μια ροή βασίζεται σε αντιγραφή:
Χωρίς περιορισμούς, validations, ελέγχους:
Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί “δεν βγαίνουν τα reports”.
Αν υπάρχει ένας σίγουρος τρόπος να πεθάνει ένα “σοβαρό Excel”, είναι τα χειροκίνητα Insert/Delete σε λάθος σημείο:
Το αρχείο συνεχίζει να ανοίγει. Αλλά δεν είναι πια αξιόπιστο.
Όσο πιο συχνά χρειάζεται “να το φτιάξουμε λίγο”, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει σύστημα.
Και η επιχείρηση ζει με ένα μόνιμο άγχος:
“Μην το χαλάσουμε.”
Το Excel γίνεται σύστημα όταν σταματάει να είναι συλλογή φύλλων και γίνεται μια καθαρή ροή: δεδομένα → κανόνες → αποτέλεσμα.
Παρακάτω είναι μια απλή, πρακτική checklist. Όχι θεωρία. Αυτά ξεχωρίζουν ένα “αρχείο” από ένα “εργαλείο δουλειάς”.
Και ο χρήστης δεν χρειάζεται να “μαντέψει”.
Κάθε πληροφορία υπάρχει μία φορά στο σωστό σημείο.
Όχι 3 φορές σε 3 φύλλα “για ασφάλεια”.
Μητρώα, κινήσεις, παραγωγές, πωλήσεις – το καθένα στη θέση του.
Όταν αλλάζει κάτι σημαντικό, δεν “πειράζουμε” το παρελθόν.
Το παρελθόν είναι δεδομένο.
Αυτό ισχύει ειδικά σε:
Αλλιώς, δεν έχεις έλεγχο. Έχεις ανάμνηση.
Με απλά πράγματα:
Ο στόχος δεν είναι να “δεσμεύσεις” τον χρήστη.
Είναι να μην πληρώνει κάθε εβδομάδα τα ίδια λάθη.
Η επιχείρηση δεν έχει χρόνο να “συμπληρώνει τέλεια” κάθε φορά.
Άρα το Excel-σύστημα:
Και δεν σε πνίγει σε διαδικασίες.
Ένα καλό Excel δεν απαιτεί “εξειδίκευση”.
Απαιτεί συνέπεια.
Ο χρήστης πρέπει να μπορεί να το δουλέψει:
Εκεί κρίνεται αν είναι πραγματικό εργαλείο.
Όταν μια επιχείρηση μεταβεί από “αρχείο” σε “σύστημα”, δεν κερδίζει μόνο χρόνο. Κερδίζει κάτι μεγαλύτερο: έλεγχο.
Τα πιο ακριβά λάθη δεν είναι “λάθος τύπος”.
Είναι:
Ένα σύστημα δεν υπόσχεται ότι δεν θα γίνουν λάθη.
Υπόσχεται ότι δεν θα περνάνε αθόρυβα.
Με σωστή δομή βλέπεις:
Και σταματάς να αποφασίζεις “με το ένστικτο” όταν μιλάμε για αριθμούς.
Όταν το αρχείο είναι “στο κεφάλι κάποιου”, η επιχείρηση είναι ευάλωτη.
Όταν το Excel είναι διαδικασία:
Η διαφορά είναι τεράστια.
Διόρθωση: τρέχεις να σώσεις λάθη.
Βελτίωση: χτίζεις κάτι καλύτερο με βάση δεδομένα.
Και αυτό είναι πραγματική εξέλιξη.
Το Excel μπορεί να είναι:
Η διαφορά δεν είναι στο Excel.
Είναι στον τρόπο που το σκέφτεσαι.
Η τάξη είναι κέρδος.